Afrika çöllerinden Kuzey İngiltere'nin sınırlarına kadar uzanıyordu.
Dünya nüfusunun dörtte birinden fazlası Caesarların hakimiyeti altında...
doğup ölüyordu.
MS 180 yılının kışında, İmparator Marcus Aurelius'un Germania'daki...
barbar kabilelere karşı yürüttüğü 12 yıllık sefer sona eriyordu.
Roma'nın zaferinin ve tüm imparatorluk topraklarında...
barışın gerçeklemesinin önünde sadece tek bir kale kalmıştı.''
- Efendim. - General.
Efendim.
Sıska ve aç.
- Hâlâ bir şey yok mu? - Görünürde bir şey yok.
- Gideli ne kadar oldu? - Neredeyse iki saat.
- Savaşacaklar mı, efendim? - Yakında anlarız.
Asker, sana o mancınıkları ileri çekmeni emretmiştim.
- Menzil dışındalar. - Menzilimiz böyle iyi.
- Süvarimizi tehdit eden tehlike-- - Makul düzeyde. Tamam mı?
Hayır diyorlar.
Ağır ol! Ağır ol!
İnsan fethedildiğini bilmeli.
Sen bilir miydin, Quintus?
Ben bilir miydim?
- Güç ve onur seninle olsun. - Güç ve onur seninle olsun.
Ben işaret verince, ortalığı cehenneme çevirin.
Mancınıkları doldurun.
Piyade hücuma hazırlan.
- Okçular hazır ol. - Okçular!
- Oklar yaya! - Oklar yaya!
Fratres!
Maximus!
Üç hafta sonra, ben hasat yapıyor olacağım.
Nerede olmayı düşlüyorsan, orada olursun.
Mevzilerinizi tutun! Yanımdan ayrılmayın!
Birdenbire atının sırtında tek başına...
güneşli bir havada, yeşil tarlalarda ilerlediğini fark edersen...
endişe etme.
Çünkü orası Elysium'dur, ve sen artık ölmüşsündür!
Kardeşlerim...
hayatta yaptıklarımız...
sonsuzlukta yankısını bulur.
Asılın!
Asılın! Asılın!
Mancınıklar hazır, efendim!
Okçular, ateşleyin!
- Ateşle! - Ateşle!
Okçular, yayları ger!
Boşalt!
Tamam, çocuklar, hazır olun!
Sırayı bozmayın!
Çek! Boşalt!
Yeniden doldur!
Sırayı bozmayın!
Çek! Boşalt!
Yanımdan ayrılmayın!
Roma avctor!
Sence gerçekten ölüyor mu?
O on yıldır ölüyor.
Eğer ölmek üzere olmasaydı, bizi çağırtmazdı.
Belki de sadece bizi özlemiştir.
Senatörleri de mi? Onları da çağırttığına göre--
Lütfen, Commodus.
İki gün yoldan sonra, bitmez tükenmez entrikaların başımı ağrıtıyor.
Artık kararını verdi.
Şimdi açıklayacak.
Benim adımı açıklayacak.
O zaman da...
ilk yapacağım şey--
Majestelerine layık bir turnuvayla onu onurlandırmak olacak.
Ama şimdi ilk yapacağım şey sıcak bir banyo almak olacak.
Ekselans?
Başardık sayılır, efendim.
- Efendim. - İmparator nerede?
Cephedeler, efendim. Gideli 1 9 gün oldu.
Hâlâ yaralılar geliyor.
Atımı getir.
Efendim.
Öpücük?
Cesaretini yine kanıtladın, Maximus.
Umarım son defa olsun.
Savaşacak kimse kalmadı, efendim.
Daima savaşacak biri kalır.
Roma'nın en büyük generalini nasıl ödüllendirebilirim?
Bırakın evime döneyim.
Evet. Ev.
Sizi selamlıyorlar, Caesar.
Bu senin için, Maximus. Seni selamlıyorlar.
Kaçırdım mı? Savaşı kaçırdım mı?
Savaşı kaçırdın.
Tebriklerimi sunarım, baba.
Zaferinin onuruna yüz tane boğa kurban edeceğim.
Boğalara kıyma.
Maximus'u onurlandır. Savaşı kazandı.
- General. - Majesteleri.
Roma seni selamlıyor, ben de seni kardeşim olarak kucaklıyorum.
Uzun zamandır görüşemedik, dostum.
- Majesteleri. - Tut, Baba.
Kolumu tut.
Sanırım artık gitme zamanı geldi.
İşte Roma'nın ihtişamı.
Harika bir muharebe.
- General. - Hâlâ hayatta mısın?
- Hâlâ hayattayım. - Tanrılar muzipliği seviyor olmalı.
- Tanrılar herhalde seni seviyorlar. - Valerius.
General, kışlaya mı döneceksin? Yoksa Roma'ya mı?
Evime. Karıma, oğluma, hasada.
Çiftçi Maximus. Bunu gözümde canlandırmakta hâlâ güçlük çekiyorum.
Bak, Quintus, toz toprağı temizlemek, kanı temizlemekten çok daha kolay.
- İşte geldiler. - Majesteleri.
Senatör Gaius, Senatör Falco.
Gaius'a dikkat et. Dilinden bal akar...
ve günün birinde ''Cumhuriyet, cumhuriyet'' diyerek uyanırsın.
Peki, ne var bunda? Roma bir Cumhuriyet olarak kuruldu.
Evet, iktidarın senatonun elinde bulunduğu bir cumhuriyet.
Ama, tabii, bu Senatör Gaius'u etkilemez.
Senin görüşün nedir, General? lmparator mu, senato mu?
Askerlerin bir avantajı vardır, Senatör...
düşmanının gözünün içine bakabilme avantajı.
Eh, tabii, arkanızda bir ordu olunca son derece politik davranabilirsiniz.
Seni uyarmıştım. Şimdi de sizi kurtaracağım. Senatörler.
Maximus.
Senin gibi iyi adamlara ihtiyacım olacak.
Size nasıl yardımcı olabilirim, Majesteleri?
İnsanlara komuta etmenin nasıl bir şey olduğunu bilen bir adamsın.
Sen emir verirsin, emirlerin yerine getirilir ve savaş kazanılır.
Bu senatörlerin yaptığı ise, entrika, didişme, yağcılık ve kandırmaca.
Maximus, Roma'yı politikacılardan kurtarmalıyız, dostum.
Zamanı gelince sana güvenebilir miyim?
Majesteleri, babanız izin verince evime dönmek niyetindeyim.
Eve mi? Tabii, kimse bunu senden fazla hak etmiyor.
Ama fazla gevşeme. Çok geçmeden seni çağırabilirim.
Lucilla da burada. Biliyor muydun?
Seni unutmadı.
Şimdi ise büyük adam oldun.
Keşke erkek olarak doğmuş olsaydın.
Ne müthiş bir caesar olurdun!
Baba.
Güçlü olurdun.
Ama acaba adil olur muydun?
Bana ne öğrettiysen, o olurdum.
Yolculuğun nasıl geçti?
Uzun. Rahatsız. Niçin geldim buraya?
Yardımına ihtiyacım var. Kardeşinle beraber.
Tabii.
Seni seviyor. Daima sevdi.
Ve...
şimdi sana her zamankinden daha çok ihtiyacı olacak.
Bu kadar politika yeter.
Senin babasını seven bir kız olduğunu...
ve benim de iyi bir baba olduğumu varsayalım.
Bu hoş bir hayal, değil mi?
Günaydın.
Üç ata daha ihtiyacım var.
İki! Üç!
Dört!
Bir! İki!
Beni çağırtmışsınız, Caesar?
- Caesar? - Bir kere daha anlat bana, Maximus.
Niçin buradayız?
İmparatorluğun şan ve şerefi için, efendim.
A, evet.
A, evet, hatırladım.
Haritayı görüyor musun, Maximus?
İşte bu benim yarattığım dünya.
25 yıl boyunca...
fetihler yaptım, kan döktüm, imparatorluğu genişlettim.
Caesar olduğum günden beri, sadece dört yılım savaşsız geçti.
20 yılda dört yıl barış.
Peki ne için?
Kılıcı getirdim. Başka hiçbir şey.
Caesar, hayatınız--
Lütfen. Bana öyle hitap etme.
Gel. Lütfen.
Gel otur şuraya.
Şimdi biraz konuşalım--
sadece-- iki insan olarak.
Maximus, söyle.
Beş bin askerim orada buz gibi çamurun içinde.
Üç bini kanlar içinde, yaralı.
İki bini burayı asla terk edemeyecek.
Bir hiç için savaşıp öldüklerine inanmak istemiyorum.
Peki neye inanmak istiyorsun?
Senin için ve Roma için savaştılar.
Peki Roma nedir?
Dünyanın diğer yerlerinin büyük bir kısmını gördüm.
Acımasız, gaddar ve karanlık. Roma ise aydınlık demek.
Ama sen hiç orada bulunmadın.
Ne hale geldiğini görmedin.
Ben ölüyorum, Maximus.
İnsan sonunun geldiğini görünce...
hayatının bir amacı olduğunu bilmek ister.
İlerideki yıllarda dünya adımı nasıl anacak?
Filozof olarak mı anılacağım?
Savaşçı olarak mı?
Zorba hükümdar olarak mı?
Yoksa Roma'ya gerçek kimliğini geri veren imparator mu olacağım?
Bir zamanlar Roma diye bir düş vardı.
Ancak fısıltıyla söylenebilirdi.
Sanki sesini biraz yükseltsen kayboluverecek gibi...
o denli kırılgandı.
Ve ben bu kışı çıkaramayacağından korkuyorum.
Maximus...
hadi şimdi fısıldayalım...
beraberce, sen ve ben.
Bir oğlun var.
Bana evinden bahset.
Evim Trujillo'nun üstündeki tepelerde. Çok sade bir yer.
Güneşte ısınan pembe taşlar.
Gündüzleri baharat, akşamları da yasemin...
kokan bir mutfak avlusu.
Bahçe kapısından girince kocaman bir kavak ağacı.
İncir, elma, armut ağaçları.
Toprak, Marcus-- simsiyah. Karımın saçları gibi siyah.
Güney yamaçlarında üzüm bağları, kuzeyde zeytinlikler.
Evimin yakınında yaban atları oynaşır. Oğluma takılırlar. O da at olmak ister.
- En son ne zaman evindeydin? - iki yıl, 264 gün ve bu sabah.
Sana gıpta ediyorum, Maximus.
İyi bir yuva. Uğrunda savaşmaya değer.
Evine dönmeden önce...
yapmanı istediğim bir görev daha var.
Benden ne yapmamı istiyorsun, Caesar?
Ben ölünce Roma'nın koruyucusu olmanı istiyorum.
Sana tek bir amaç için yetki vereceğim--
iktidarı Roma halkına iade etmek...
ve Roma'nın kolunu kanadını kıran yolsuzluklara son vermek.
Sana sunduğum bu büyük onuru kabul edecek misin?
Bütün kalbimle, hayır.
Maximus...
işte bu nedenle bu sana düşer.
Ama herhalde bir vali, bir senatör...
şehri tanıyan, siyaset hayatını anlayan birisi.
Ama siyaset senin ahlakını bozmadı.
- Ya Commodus? - Commodus ahlaklı bir adam değil.
Sen küçüklüğünden beri bunu biliyorsun.
Commodus hükümdar olamaz.
Hükümdar olmamalı.
Sen benim oğlum olmalıydın.
Commodus kararımı kabul edecektir.
Ordunun sana sadık olduğunu biliyor.
Biraz zamana ihtiyacım var, efendim.
Evet.
Umarım günbatımına kadar kararımı kabul edersin.
Şimdi oğlum olarak beni kucakla.
Ve yaşlı bir adama bir battaniye daha getir.
- Şimdi babamın gözdesi sensin. - Efendim.
- Bu her zaman böyle değildi. - Pek çok şey değişiyor.
Pek çok şey. Ama her şey değil.
Maximus, dur.
Yüzüne bir bakayım.
- Üzgün görünüyorsun. - Çok adam kaybettim.
Babam senden ne istiyordu?
Eve dönmeden önce iyi dileklerini belirtti.
Yalan söylüyorsun.
Yalan söylediğini daima anlardım, çünkü yalan söylemeyi beceremezdin.
- O işte senin rahatlığını kazanamadım. - Doğru.
Ama hiçbir zaman buna ihtiyacın olmadı.
Hayat bir asker için daha basittir.
Yoksa benim kalpsiz olduğumu mu düşünüyorsun?
Senin badirelerden kurtulma yeteneğine sahip olduğunu düşünüyorum.
Maximus, gitme.
Beni tekrar görmek o kadar kötü bir şey mi?
Hayır. Savaşta yorgun düştüm.
Babamı böyle zayıf düşmüş görmek seni üzüyor.
Commodus babamın birkaç gün içinde halefini ilan edeceğini düşünüyor.
Kardeşime de babasına hizmet ettiğin gibi hizmet edecek misin?
Roma'ya daima hizmet edeceğim.
Biliyor musun...
dualarımda hâlâ seni de hatırlıyorum.
A, evet. Dua ediyorum.
Kocanın ölümüne üzüldüm. Onun için yas tuttum.
- Teşekkür ederim. - Duyduğuma göre bir oğlun varmış.
Evet. Lucius.
Neredeyse sekiz yaşında.
Benim oğlum da neredeyse sekiz yaşında.
Duaların için teşekkür ederim.
Atalarım, bana yol gösterin.
Kutsal Ana, tanrıların geleceğim hakkındaki dileklerini bana getir.
Kutsal Babamız, keskin kılıcınla karımı ve oğlumu koru.
Sadece onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı kulaklarına fısılda.
Atalarım, önünüzde saygıyla eğiliyorum...
ve bana öğrettiğiniz gibi onurumla yaşamaya çalışacağım.
Cicero.
Efendim.
Görevini yapmakta zorlanmıyorsun, değil mi?
Bazen yapmak istediğimi yapıyorum.
Geri kalan zamanlarda da yapmam gerekeni.
Sonunda evlerimize dönemeyebiliriz.
Roma için görevini yerine getirmeye hazır mısın?
Evet, Baba.
İmparator olmayacaksın.
Hangi daha akıllı, daha yaşlı kişi yerimi alacak?
Yetkilerim Maximus'a geçecek...
senato tekrar yönetimi...
ele almaya hazır oluncaya kadar emanet olarak onda kalacak.
Roma tekrar cumhuriyet olacak.
- Maximus. - Evet.
Kararım seni hayal kırıklığına uğrattı mı?
Bir keresinde bana mektup yazmış...
dört büyük erdemi sıralamıştın.
Bilgelik, adalet...
yılmazlık...
ve ölçülü olmak.
O listeyi okuduğum zaman, bunların hiçbirinin bende olmadığını biliyordum.
Fakat başka erdemlerim var, Baba.
Hırs.
Bizi en iyi olmaya ittiği zaman bu da bir erdem olabilir.
Beceriklilik. Cesaret.
Belki savaş meydanında değil, ama...
cesaretin birçok biçimi vardır.
Aileme...
ve sana bağlılık.
ama benim erdemlerimden hiçbiri senin listende yoktu.
O zamanlar bile sanki beni oğlun olarak istemiyordun.
Fazla ileri gidiyorsun.
Tanrıların yüzüne bakardım...
seni hoşnut etmenin, gurur duymanı sağlamanın bir yolunu bulmak için.
Hoş bir söz...
beni bağrına basıp...
sıkı sıkı tuttuğun sıcak bir kucaklama...
kalbimi binlerce yıl ısıtacak bir güneş gibi olacaktı.
Bende bu kadar nefret ettiğin şey nedir?
İstediğim tek şey...
senin beklentilerini gerçekleştirmekti, Caesar.
- Baba. - Commodus.
Oğul olarak senin hatan...
baba olarak benim başarısızlığımdır.
Gel.
Baba.
Beni sevmiş olsaydın...
tüm dünyayı kana bulayabilirdim!
Maximus, İmparator seni istiyor. Çok acil.
Gel benimle birlikte yas tut, kardeşim. Yüce babamız öldü.
Nasıl öldü?
Cerrah acı duymadığını söylüyor.
Uyurken son nefesini vermiş.
Baba.
İmparatorun senden sadakat bekliyor, Maximus.
Elimi tut.
Sadece bir kere uzatırım.
Quintus.
Selam sana, Caesar.
Senatörlerle konuşmalıyım. Onlara danışmam lazım.
Gaius ve Falco'yu uyandırın.
- Kılıç. - Kılıç.
Maximus, lütfen dikkatli ol. İhtiyatsız davrandın.
. İhtiyat mı? lmparator öldürüldü.
İmparator eceliyle öldü.
- Niçin silahlısın, Quintus? - Muhafızlar!
Lütfen karşı koyma, Maximus.
Üzgünüm. Caesar kararını verdi.
Şafak vaktine kadar git...
sonra da onu öldür.
Quintus, bana bak. Bak bana!
Aileme bakacağına söz ver.
Ailen öbür dünyada seninle bulaşacak.
Diz çök.
Kutsal Baba, karıma ve oğluma mukayyet ol.
Sadece onları kollarıma almak için yaşadığımı onlara söyle.
Hiç değilse ölümüm temiz olsun.
Askere yaraşır bir ölüm.
Buzlanma bazen kılıcın sıkışmasına yol açar.
Muhafız!
- Son defa ne zaman eve döndün ? - İki yıl, 264 gün ve bu sabah.
Kutsal Babamız, keskin kılıcınla karımı ve oğlumu koru.
Onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı fısılda, yoksa hepsi boş.
Sadece onları tekrar kucaklayabilmek için yaşadığımı kulaklarına fısılda...
yoksa hepsi boş.
Baba! Baba!
Sakın ölme.
Onları tekrar göreceksin.
Henüz değil.
Hayır. Onu temizleyecekler. Göreceksin.
Sakın ölme.
Seni aslanlara atacaklar.
Onlar bizden daha değerli.
Şimdi daha iyi mi?
Tertemiz. Görüyor musun?
''Zucchabar Roma Eyaleti''
Proximo!
Eski dostum.
Burada her gün nefis bir gündür...
ama bugün senin için en talihli gün.
Bana sattığın o zürafalar...
çiftleşmiyorlar.
Sadece gezinip yiyorlar...
fakat çiftleşmiyorlar.
Bana...
yumuşak zürafalar satmışsın.
- Paramı geri ver. - Katiyen olmaz.
Sana özel bir fiyat yaparım.
Ne için?
Yeni mallarımı gördün mü? Gel bir bak.
Aralarında dövüşçü var mı? Yakında bir maç düzenliyorum.
Bazıları dövüşmeye elverişli, bazıları da ölmeye.
Sanırım her ikisine de ihtiyacın var.
Kalk ayağa.
Ne iş yaparsın sen?
Ben avcıydım.
Onu Kartaca'daki bir tuz madeninden satın aldım.
Otur.
Lejyonun simgesi.
- Asker kaçağı. - Olabilir. Ne fark eder?
- O İspanyol'dur. - Altı tanesini alıyorum.
- Hepsine bir binlik. - Binlik mi?
Sadece Kuzey Afrikalının değeri 2,000.
Bu köleler berbat.
Bu da işin tuzu biberidir.
Dur. Dur. Dur!
Pazarlık edebiliriz.
Sana 2,000...
ve dört de hayvan için veririm.
Bu da eski bir dost için 5,000 eder.
Çabuk! Evime gitmem kaç saat sürecek?
Benim adım Proximo.
Zavallı yaşamlarınızın son günlerini yaşayacağınız...
önümüzdeki birkaç gün, feryat figan sizi dünyaya getiren...
o kahpe analarınızdan daha yakın olacağım.
Size bu kadar parayı kara gözleriniz için ödemedim.
Ölümünüzden kâr etmek için ödedim.
Nasıl hayatınızın başında yanınızda ananız varsa...
sonunda da ben olacağım.
Ve öldüğünüz zaman, ki öleceksiniz...
öbür dünyaya alkış sesleri arasında gideceksiniz.
Gladyatörler.
Sizi selamlıyorum.
- Kırmızı. - Kırmızı.
Sarı.
İyi.
- Kırmızı. - Kırmızı.
İspanyol.
Şimdilik bu kadar yeter!
Onun zamanı gelecek.
Sıradaki.
İspanyol.
Niçin dövüşmüyorsun?
Hepimiz dövüşmek zorundayız.
O tanrılarının simgesi mi?
Bu onları kızdırmaz mı?
Tanrılar seni kolluyor.
Kırmızı tanrıların rengidir.
Bugün onların yardımına ihtiyacın olacak.
Bazılarınız dövüşmeyeceğinizi sanıyorsunuz...
bazılarınız da dövüşemeyeceğinizi.
Oraya çıkıncaya kadar...
hepsi böyle derler.
Dinle.
Öldür! Öldür! Öldür!
Bunu başka bir adamın etine saplayacaksınız.
Bunun için sizi alkışlayacak ve sevecekler.
Ve siz--
siz de bunun için...
onları sevmeye başlayabilirsiniz.
Eninde sonunda...
hepimiz öleceğiz.
Ne yazık ki ne zaman öleceğimize biz karar veremeyiz, ama...
arkada bir isim bırakmak için...
ölümle nasıl buluşacağımıza...
biz karar verebiliriz.
Soldakiler, kalkanlarınızı kaldırın!
Sağdakiler, kılıçlarınızı çekin!
Öldür! Öldür! Öldür!
Eş tutun-- kırmızılara karşı sarılar.
Sıradaki!
Çabuk!
-Defol! -Asla hükümdar olmayacaksın, Commodus!
Bir fatih edasıyla Roma'ya giriyor. ama neyi fethetti?
Ona biraz zaman ver, Gracchus. Daha genç.
Ben çok iyi olacağını düşünüyorum.
Roma için mi, senin için mi?
Annenin yanına git, Lucius. Bu onun hoşuna gider.
Lucius!
Anne!
Selam, Caesar.
Senatörler.
Roma yeni imparatorunu selamlıyor.
Sadık kullarınız size hoş geldiniz diyorlar, Majesteleri.
Teşekkür ederim, Falco.
Umarım sadık kullar pek pahalıya mal olmamıştır.
- Caesar. - Gracchus.
Tüm Roma'ya döndüğün için bayram yapıyor, Caesar.
İlgilenmenizi bekleyen birçok konu var.
Sakin olun, lütfen! Sakin olun!
Caesar, senato size rehberlik etmek amacıyla bir dizi protokol hazırladı...
ilk elde, salgınının baş gösterdiği Yunan mahallesinin sağlık koşulları...
ve veba ile mücadele gibi şehrin çok sayıdaki sorunlarıyla...
ilgilenmeye başlamanız için.
Dolayısıyla, eğer Caesar--
Anlamıyor musun, Gracchus?
Sorun tam da burada yatıyor, öyle değil mi?
Babam tüm zamanını okuyarak...
bilimsel kitaplarla ve felsefeyle geçirdi.
Hayatının son yıllarını senatonun gönderdiği tomarları okuyarak harcadı.
Ve bu arada halk unutuldu.
Fakat senato halktır, efendim...
halk adına konuşmak için halk arasından seçilir.
Halk arasında senin kadar iyi yiyen sanırım pek azdır, Gracchus...
ya da bu kadar nefis metresleri olan, Gaius.
Sanırım halkımı anlıyorum.
O halde belki Caesar lütfedip geniş tecrübesinden yararlanarak...
bizi de bilgilendirir.
Ben buna sevgi diyorum.
Ben onların babasıyım.
Halk benim evlatlarımdır.
Onları bağrıma basacak ve sıkıca kucaklayacağım.
Vebadan ölen birini hiç kucakladınız mı, efendim?
Hayır, ama eğer bir daha sözümü kesersen...
hiç şüphen olmasın, sen kucaklayacaksın.
Senatör, kardeşim çok yorgun.
Listenizi bana verin.
Roma'nın ihtiyacı neyse Caesar onu yapacaktır.
Hanımefendi, her zamanki gibi...
hafif bir dokunuşunuz bile itaat ettirmeye yetiyor.
Bana ders vermeye kim cüret edebilir?
Commodus, senatonun da yararları var.
Ne yararı? Konuşmaktan başka bir şey yapmıyorlar.
Sadece...
sen ve ben...
ve Roma olmalı.
Bunu aklından bile geçirme.
Daima bir senato olmuştur.
Roma değişti.
Bir imparatorluğu ancak bir imparator yönetebilir.
Tabii, ama dokunma halkın--
Hayallerine mi?
Geleneklerine.
Babamın barbarlara karşı savaşı--
O kendisi söyledi: Bir işe yaramadı. Ama halkın sevgisini kazandı.
Halk daima zaferleri sever.
Neden?
Onlar muharebeleri görmüyorlardı.
Germania onları ne ilgilendirir?
Romanın büyüklüğü onları ilgilendiriyor.
Roma'nın büyüklüğü.
Peki, nedir o?
O bir fikirdir--
büyüklük.
Büyüklük bir hayaldir.
Tamam. Bir hayal.
Görmüyor musun, Lucilla?
Ben halka bir Roma hayali vereceğim ve onlar da beni bunun için sevecekler.
Ve çok geçmeden birkaç sıkıcı ihtiyarın nasihatlerini unutacaklar.
Halka hayatlarının en büyük hayalini vereceğim.
Ağızlarına layık beyaz ve kırmızı şaraplar!
Oyunlar.
Yılda yüz elli gün oyun.
Sandığımdan daha akıllıymış.
Akıllı.
Eğer muhafız kıtalarından o kadar korkmasalardı...
tüm Roma halkı onunla alay ederdi.
Korku ve hayranlık-- güçlü bir bileşim.
Halkın bunlarla ayartılabileceğine gerçekten inanıyor musun?
Sanırım Roma'nın ne olduğunu biliyor.
Roma, ayak takımıdır.
Onlara bir sihir gösterirsen dikkatleri dağılır.
Özgürlüklerini ellerinden alsan bile hâlâ ulumaya devam ederler.
Roma'nın kalbi...
senatonun mermerlerinde atmaz.
Colosseum'un kumlarında atar.
Onlara ölüm sunacak...
ve onlar da onu sevecekler.
İspanyol.
Eğlenmiyor musunuz?
Buraya bunun için gelmediniz mi?
İspanyol! İspanyol!
Ne istiyorsun?
Kız?
Oğlan?
Beni çağırmışsın.
Evet, çağırdım.
İyisin, İspanyol, ama o kadar iyi değilsin.
Muhteşem olabilirsin.
Öldürmem isteniyor, ben de öldürüyorum.
Bu yeterli.
Bu eyaletler için yeterli, ama Roma için değil.
Genç imparator...
bir dizi büyük gösteri düzenlemiş...
babası Marcus Aurelius...
onuruna.
Bu bana komik geliyor...
çünkü Marcus Aurelius--
bilge, her şeyi bilen Marcus Aurelius--
yasaklamıştı bizi.
İşte, sonunda, beş yıl boyunca pireli köylerde...
zar zor geçimimizi sağladıktan sonra...
nihayet layık olduğumuz yere dönüyoruz--
Colosseum'a.
Ah, Colosseum'u bir görsen, İspanyol.
Elli bin Romalı...
kılıcının her hareketini izler...
o can alıcı darbeyi vurmanı ister.
Kılıcını indirmeden hemen önceki sessizlik...
ve sonraki gürültü.
Gitgide yükselir.
Bir fırtına gibi--
gitgide artar...
sanki sen gök gürültüsü tanrısının ta kendisiymişsin gibi.
Sen gladyatör müydün?
Evet, gladyatördüm.
Azat mı edildin?
Yıllar önce, imparator...
bana bir rudvs bahşetti.
Tahtadan yapılmış bir kılıç.
Özgürlüğünün simgesidir.
Omzuma bir dokundu ve ben özgür oldum.
Marcus Aurelius'u tanıyor muydun?
Tanıdığımı söylemedim. Bir kere omzuma dokundu dedim.
Bana ne istediğimi sordun.
Ben de, senin gibi, imparatorun karşısında...
durmak istiyorum.
O halde dinle beni.
Benden öğren.
En iyileri olmamın nedeni çabuk öldürmem değildi.
Seyirciler beni sevdiği için en iyi gladyatördüm.
Seyirciyi kazanırsan...
özgürlüğünü de kazanırsın.
Seyirciyi kazanacağım.
Onlara daha önce hiç görmedikleri bir şey vereceğim.
Öyleyse, İspanyol, Roma'ya birlikte gideceğiz...
kanlı maceralar yaşayacağız...
semirip daha fazla süt ememeyecek hale gelene kadar...
o koca fahişe bizi emzirecek.
Sonra da...
yeterince adam ölünce...
belki sen de özgürlüğüne kavuşursun.
Al. Bunu kullan.
Oralarda bir yerde...
memleketim...
evim.
Karım yemeği hazırlıyor.
Kızlarım nehirden su taşıyorlar.
Acaba onları tekrar görebilecek miyim?
Sanmıyorum.
Öldükten sonra onları tekrar göreceğine inanıyor musun?
Göreceğimi sanıyorum.
ne var ki...
Ben yakında öleceğim.
Onlar ise daha yıllarca yaşayacaklar.
Onları beklemem gerekecek.
Ama bekler misin?
Tabii.
Çünkü...
karım...
ve oğlum...
şimdiden beni bekliyorlar.
Onlara tekrar kavuşacaksın.
Ama henüz değil.
Henüz değil, tabii eğer--
Henüz değil.